Instructiemodel
Wanneer u aan uw basisschooltijd/ lage schooltijd terugdenkt dan denkt u wellicht aan rijtjes schoolbanken. ’s Morgens kwam u binnen, gaf de meester of juf een hand en kroop achter uw bankje. De leerkracht begon vervolgens met de uitleg van een som. Voor alle leerlingen was die uitleg hetzelfde. We noemen dat klassikaal onderwijs.
Wij vinden dat we aan de behoefte van die leerlingen moeten voldoen. Om die reden hanteren wij op de Waterlelie het model: gedifferentieerde instructie.
In de praktijk komt dat op het volgende neer.
De leerkracht bedenkt vooraf welke kinderen tot een instructiegroep(je) behoren. Dat groepje krijgt apart uitleg aan de instructietafel (max. 6à 7 kinderen) of anders gewoon in de groep. Deze instructie is op mat gesneden en duurt niet langer dan 10 à 15 minuten. De rest van de kinderen is vast aan de verwerking begonnen. Dat is bekende stof, dus dat levert geen probleem op. Na 10 tot 15 minuten krijgt een volgende groep kinderen instructie, ook weer aangepast aan het niveau. Dat gebeurt ook een 3e keer. Dus in een half uur tot drie kwartier geeft een leerkracht driemaal instructie.
De kinderen die geen instructie krijgen werken schriftelijk aan hun opdracht. Die kan ook van kind tot kind verschillen. Een verkeerslicht stuurt het gedrag van die kinderen: rood = stoor de leerkracht niet en overleg niet met klasgenoten; oranje = stoor de leerkracht niet en overleg met klasgenoten is toegestaan en tot slot groen = je kunt de leerkracht aanschieten en overleg met klasgenoten is ook toegestaan.
In de kleutergroepen gaat deze gedifferentieerde instructie wat minder opvallend. Hier werken de kinderen in hoeken en in groepen. Een groepje is in de poppenhoek. Een ander groepje is met de blokken bezig. Weer een ander groepje maakt een moeilijk werkblad. De leerkracht heeft hier alle ruimte om in de instructie te differentiëren. Kinderen die knippen moeilijk vinden zijn zo bij elkaar te roepen. Dat werken in hoeken en in groepen was op de meeste scholen vroeger al zo. Het verschil zit in de rol van de leerkracht.
Bij zaakvakken en expressie passen we de gedifferentieerde instructie niet toe. Differentiatie vindt dan plaats in de verwerking.
Bij een bepaalde groep kinderen kunnen we ook pre-teaching toepassen. Vooraf vertellen we dan wat komen gaat. Die kinderen kunnen dan vooraf wennen aan de instructie die komen gaat. Dat helpt.